20. rocznica śmierci Zbigniewa Herberta

Wczoraj, 28 lipca minęła 20. rocznica śmierci polskiego poety, eseisty i dramaturga Zbigniewa Herberta.

Nie ma już pośród nas czworga wybitnych, niepowtarzalnych autorów, których nie da się w żaden sposób zastąpić. 14 lat temu w Krakowie śmierć zabrała Czesława Miłosza, 6 lat wstecz odeszła Wisława Szymborska, a w 2014 we Wrocławiu zmarł Tadeusz Różewicz.

Została poezja, niech więc ona przemówi.

Ornamentatorzy

Pochwaleni niech będą ornamentatorzy
ozdabiacze i sztukatorzy
twórcy aniołków fruwających

i ci także którzy robią wstążki
na wstążkach napisy krzepiące
(pod wstążkami wiatr od wyschłych rzek)

a także skrzypkowie i fleciści
którzy dbają aby ton był czysty
oni strzegą arii Bacha na strunie G

no i ma się rozumieć poeci
bowiem stają w obronie dzieci
mówią uśmiech dłonie i oczy

oni mają rację nie jest sprawą sztuki
prawdy szukać to są rzeczy nauki
sztukatorzy czuwają nad ciepłem serca

żeby była nad bramą mozaika
gołąb gałąź albo słońce w kwiatach
(ktoś za bramą ciągnie symbole za sznurek)

są już takie słowa kolory i rytmy
co się śmieją i płaczą jak żywe
sztukatorzy przechowują te słowa

że się pędzi przy tym ciemne młyny
my się o to sztukatorzy nie martwimy
my jesteśmy partią życia i radości

na ulicy radosnych pochodów
szary mur więzienny w oczy kłuje
brzydka plama w krajobrazie idealnym

sztukatorów co najlepszych wezwali
całą noc sztukatorzy malowali
nawet plecy tych co siedzą z tamtej strony
na różowo

Zbigniew Herbert 1924 – 1998

 

→ (mb)

29.07.2018

• zdjęcie: Herbert w domu pracy twórczej w w Oborach pod Warszawą, ok. 1972. Foto: Michał Kapitaniak

 

 

13
0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.