Dzień więźnia ks. prymasa Stefana Wyszyńskiego

25 września 1953 r. funkcjonariusze bezpieki internowali ks. Wyszyńskiego w klasztorze oo. Kapucynów w Rywałdzie.
foto: arch., kliknij, aby powiększyć.

W przeciągu trzech lat, jakie spędził za murami, był przenoszony do budynku poklasztornego w Stoczku Warmińskim, do klasztoru w Prudniku i wreszcie do klasztoru ss. Nazaretanek w Komańczy, gdzie przebywał do 28 października 1956 r. Towarzyszyli mu: ks. Stanisław Skorodecki i zakonnica Maria Leonia Graczyk.

Każdy dzień spędzony przez ks. Wyszyńskiego w miejscu odosobnienia przebiegał pracowicie i według starannie opracowanego planu, który był dowodem równowagi wewnętrznej i nieugiętej woli prymasa:

5.00 – poranne wstawanie

5.30 – Prima

5.45 – rozważanie

6.15 – Angelus Domini, czynności przygotowawcze do Mszy św.

6.30 – gregoriańska Msza św.

7.15 – dziękczynna Msza św., odprawiana przez kapłana współwięźnia

8.15 – śniadanie

8.45 – godziny brewiarzowe, różaniec

9.15 – praca nad tekstem do książki

11.15 – wizyty kierownictwa

13.00 – obiad

13.30 – przechadzka i spędzanie czasu wolnego

15.00 – Nieszpory i zwykle różaniec w trakcie spaceru

15.30 – trud nad książką

18.15 – Matutinum cum Laudibus

19.00 – kolacja i studiowanie lektury w języku niemieckim

20.00 – kaplica, różaniec, modlitwy i śpiewy

20.45 – twórczość, czytanie, odpoczynek

Prymas Tysiąclecia twierdził, że o tamtym „sposobie życia nie da się wiele napisać, gdyż jest bardzo skromny (…) Czas wypełniam tak szczelnie, by nie pozostawała ani jedna chwilka na bezcelowe rozmyślania”.

Więzienny plan dnia może kogoś skłonić do głębszych refleksji ; czy aby w moim przypadku nie dochodzi do marnowania czasu na wiele niepotrzebnych rzeczy?

→ Cezary Różycki

21.12.2017

• foto: arch., zbiory IPN

 

 

1
1

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.