Co pozostanie po Stanisławie Gajdzie?

Dziś, 12 listopada 2016 r. Stanisław Gajda ps. „Piotr” najwybitniejsza osobowość twórcza trybunalskiego grodu obchodzi 64. rocznicę urodzin.

Gajdy nie trzeba nikomu przedstawiać, gdyż jest tak samo trwałym elementem Piotrkowa Trybunalskiego, jak wieża ciśnień czy Las Rakowski.

Ten niestrudzony organizator wielu wyjątkowych akcji artystycznych, wystaw, festiwali, spotkań, pokazów, wernisaży, aukcji jest dla Piotrkowa Trybunalskiego tym, kim dla królewskiego miasta Krakowa był Piotr Skrzynecki.

O ile jednak Skrzynecki spędzał czas głównie w katakumbach pałacu Pod Baranami, o tyle nasz Jubilat do swej działalności wybierał miejsca rozmaite począwszy od swojej legendarnej pracowni, mieszczącej się w byłej kotłowni w bloku przy ul. Górnej, poprzez obszerne pomieszczenia Zarządu Wojewódzkiego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej, gdzie przez wiele lat propagował dobrobyt i szczęście naszej socjalistycznej ojczyzny, czy chłodne i wygodne pokoje siedziby katolickiego Stowarzyszenia „PAX”, w których znalazł schronienie po odejściu z ZSMP, a skończywszy na piwnicach pod kinem „Hawana”, gdzie z niżej podpisanym stworzył galerię sztuki nowoczesnej „OFF”.

To tylko kilka zaledwie miejsc, które Stanisław Gajda ożywił i przekształcił w ośrodki intelektualno-artystyczne przyciągające niezależnych twórców: plastyków, poetów, pisarzy, muzyków, aktorów, a także Bronisława Brylskiego ps. „Tandeciarz” obecnego wiceprzewodniczącego Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego, który do kobiet zwykł zwracać się per „cipcia”.

Największym osiągnięciem mgr Gajdy, poprzedzonym staraniami u miejskich notabli, było odsunięcie Małgorzaty Gletkier z funkcji kierowniczej w Biurze Wystaw Artystycznych, całkowite zaprzepaszczenie jej dorobku i stworzenie w tym miejscu Ośrodka Działań Artystycznych, który wkrótce  stał się słynnym na całym świecie miejscem prezentacji prac takich autorów jak np. Janusz Korczak Ziółkowski, Jadwiga Jaszkowska, Jolanta Betnerowicz, Juliusz Marweg, Ireneusz Janiszewski, Ewa Ciszewska-Bombska, Bogusław Piasecki i wielu, wielu innych.

Czas, aby odpowiedzieć na postawione w tytule pytanie. Otóż po Stanisławie Gajdzie pozostanie niezliczona ilość rysunków, grafik, kolaży, miniatur, obrazów olejnych, projektów graficznych znajdujących się w kolekcjach prywatnych w Polsce, Europie, USA, Japonii, Kanadzie, Australii, Brazylii, Chinach itd.

Pozostaną wiersze, artykuły krytyczne, eseje, fragmenty prozy, wspomnienia, pamiętniki, listy, niedokończone traktaty filozoficzne, manifesty, zapiski, materiały audio i wideo…

Jednak najwybitniejsze dzieła sygnowane jego nazwiskiem pozostaną nie na kartkach papieru, malarskim płótnie, w komputerowych plikach czy na kasetach, lecz w przestrzeni miejskiej. Pełniąc odpowiedzialną funkcję Plastyka Miejskiego opiniował przyszłą kolorystykę bloków i wieżowców w zachodniej części Piotrkowa, co sprawiło, że osiedle Słowackiego z ponurego blokowiska stało się wesołe i ciepłe.

Wyjątkowej urody, ponadczasowe obiekty umiejscowione w wielu punktach Piotrkowa, będące spuścizną Międzynarodowych Spotkań Rzeźbiarzy „Skrzyżowania” są żywym dowodem wrażliwości piotrkowskiego Skrzyneckiego, gdyż organizując ten festiwal sprawił, że jego rodzinne miasto jest wymieniane jednym tchem obok takich ośrodków jak Bazylea, Wiedeń, Lipsk, Nicea czy Madryt.

Dlatego jadąc samochodem, albo spacerując pamiętajmy, że to zasługa dzisiejszego Jubilata Stanisława Gajdy, który kolor i sztukę wyprowadził na ulice Piotrkowa niczym mityczny Apollo.

→ Mariusz Baryła

12.11.2016

• foto: Mariusz Baryła / GazetaTRYBUNALSKA.pl

 

 

5
3

7 thoughts on “Co pozostanie po Stanisławie Gajdzie?

  • 16/11/2017 at 11:12
    Permalink

    Dobrze jest przypomnieć kto i co. Pan Gajda jest na pewno elementem piotrkowskiego
    krajobrazu i choć bywam rzadko, to zdarza mi się go często spotkać. Moje własne doświadczenia
    tyczą się etatu plastyka miejskiego, do którego zwróciłem się z prośbą o aranżację otoczenia
    pewnej tablicy umieszczonej na murze jednej z kamienic, by zniczy nie ustawiano na chodniku, a
    wieńca nie wieszano na gwoździu. Odpowiedź otrzymałem odmowną z uwagą, że plastyk nie widzi
    potrzeby zmieniania czegokolwiek. W efekcie delegacje odprawiają celebrę na błotnistym trawniku,
    znicze stoją na popękanych płytach chodnikowych, a wieniec wisi na gwoździu, albo pod murem.

    2

    1
    Reply
  • 15/11/2017 at 13:48
    Permalink

    STANISLAW GAJDA JEDNA Z NAJWIEKSZYCH INDYWIDUALNOSCI ARTYSTYCZNYCH W SWIECIE MUZYKI JAZZOWEJ TWORCZOSCI JEZYKA SLOWA POEZJI JAK I ROWNIEZ SZTUKI WYPRACOWANEJ SWYMI REKOMA POCZAWSZY OD LAT MLODZIENCZYCH AZ DO DNIA DZISIEJSZEGO !!! POSTAC SZCZEGOLNA NIE TYLKO NA TERENIE PIOTRKOWA TRYBUNALSKIEGO JAK I ROWNIEZ DALEKO POZA PIOTRKOWEM !!! BRAWO STASZKU !!!

    1

    2
    Reply
  • 13/11/2016 at 21:39
    Permalink

    A te uschnięte świerki w pobliżu płotu ze zdjęcia nr 8 to też jakiś artystyczny zamysł Piotra Gajdy, czy po prostu kolejne niedbalstwo urzędników?

    4

    0
    Reply
  • 13/11/2016 at 10:28
    Permalink

    Czóóuujeeeęęe sarkazm, oj czóóójjeee, a może lekką kpinkę i jeszcze lżejszą ironię ???? Nie ma nic o Translacjach/Interakcjach i o gołym Duńczyku z penisem chodzącym od knajpy „Europa” na trybunalski rynek oraz goleniu niewieściego krocza w ramach artystycznych wyzwań, o piciu gorzały na wejście na wystawę i inne kosztowne artystowskie wymysły płacone z kieszeni obywateluóóff piotrkowskich !???? Dlaczegoż, ach dlaczegóż ??? W urodziny o „takich” sprawach nienada ???

    7

    3
    Reply
  • 13/11/2016 at 00:03
    Permalink

    Fajnie napisany tekst! (w końcu) 🙂

    Przydałoby się więcej zdjęć innych instalacji, aczkolwiek już po tych kilku zdjęciach widać, że działalność artystyczną autora można podzielić na kilka okresów. Np. „drewno i kamienie na rurach” czy „płoty i murki”.

    To co mnie zastanawia, to fakt że serię „drewno i kamienie na rurach” umiejscowtyiono w specyficznym miejscu. Samochody poruszają się tam z prędkością 50+, a więc redakcja GT powinna wykazać się większą rzetelnością i zrobić zdjęcia w ruchu, gdyż wrażenia artystyczne mogą być znacznie głębsze niż jak zostało to tu opublikowane.

    5

    5
    Reply
    • 13/11/2016 at 00:42
      Permalink

      Szanowny Panie,

      Nie rozumiem tych złośliwości pod adresem mgr Gajdy. Poza tym, co jasno wynika z tekstu, Stanisław Gajda nie jest autorem zaprezentowanych rzeźb artystycznych, więc Pańskie uwagi są podwójnie niestosowne. Pozdrawiam. (mb)

      8

      2
      Reply
  • 12/11/2016 at 21:03
    Permalink

    Ten pomnik Największego Buraka jest wspaniałym dziełem sztuki, które wiernie oddaje istniejącą w Piotrkowie rzeczywistość. Gratulacje i wyrazy wdzięczności!!!!

    10

    2
    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.